Ας ξεκινήσουμε από την γενική εικόνα στις αναπτυγμένες καταναλωτικές κοινωνίες όσον αφορά την διαχείριση του σώματος, και ας δούμε το πακέτο που μας σερβίρουν οι μεγάλες εταιρίες αγοράς τροφίμων από την μία και τα ινστιτούτα αδυνατίσματος από την άλλη.
Υπάρχει ένας διάδρομος σε κάθε σουπερμάρκετ αποκλειστικά για σοκολάτες, μπισκότα, κρουασάν, πατατάκια, γαριδάκια κλπ που μεγαλώνει ανάλογα με το μέγεθος του υποκαταστήματος και μπορεί να γίνει πραγματικά θεόρατος, να χάνεται το μάτι, και άλλος ένας με αναψυκτικά. Μας έχουν υποβάλει λοιπόν στην ιδέα πως είναι όχι μόνο αποδεκτό αλλά και δείγμα ευμάρειας το να γεμίζουμέ τα ντουλάπια του σπιτιού μας με αυτά τα προϊόντα. Και έρχεται η μέρα που αποφασίζουμε ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να πληρώνουμε το τίμημα για ένα παραγεμισμένο στομάχι, που είναι η μειωμένη κινητικότητα, η κακή εμφάνιση, η κακή διάθεση, και πρέπει να ξεκινήσουμέ δίαιτα από Δευτέρα.
Η πηγή του κακού βρίσκεται στην παιδική ηλικία και εδώ παραθέτω κομμάτια αποσπασματικής πληροφόρησης από επαγγελματίες, με τη οποία βέβαια μας βομβαρδίζουν καθημερινά, προσπαθώντας να βρω σαν παιδί που ταλαιπωρήθηκε στο παρελθόν και σαν μητέρα στο παρόν τα σημαντικά και τις αλήθειες μέσα σε όσα λέγονται, γι αυτό ζητάω να μου συγχωρεθούν οι τυχόν ανακρίβειες . Οι λιπαποθήκες του σώματος λοιπόν, σύμφωνα με τους ειδικούς ,σχηματίζονται στην ηλικία μεταξύ 3ων και 5 χρονών και θα εξαρτηθεί από το πόσο λίπος θα συσσωρεύσουν το αν θα έχουν την τάση να παχαίνουν οι μελλοντικοί ενήλικες και όταν συμβαίνει αν θα χάνουν εύκολα ή δύσκολα βάρος.
Δυστυχώς ενώ σε αυτό το χρονικό σημείο που μας μιμούνται, έχουμε ακόμα την δυνατότητα να ελέγξουμε την διατροφή των παιδιών μας και να διαμορφώσουμε τις μελλοντικές τους συνήθειες, λίγο πριν αρχίσουν να δίνουν μεγαλύτερη σημασία στο τι τρώνε τα άλλα παιδιά από το τι τρώνε οι γονείς τους, είτε έχουμε υποκύψει, με μικρά επώδυνα διαλείμματα, στο πακέτο γλυκά, τηγανιτά, πίτσες, σουβλάκια, αναψυκτικά, ζυμαρικά, λευκό ψωμί και τα παιδιά μας ζηλεύουν, θέλουν, τους δίνουμε σε ποσότητες που όλο και μεγαλώνουν - περίπτωσή βέβαια στην οποία πρώτα θα βρούμε γιατρειά εμείς και μετά τα παιδιά μας, καθώς δεν μπορεί να εννοήσει ένα παιδί γιατί δεν μπορεί να φάει ότι τρώει η μαμά του- είτε θεωρούμε πως είναι ευτυχία και επιβράβευση να παίρνει καθημερινά γεύση από ιδιαίτερα λιπαρά, γλυκά και αλμυρά προϊόντα. Για να μην μιλήσουμε για τα αναψυκτικά, η κόκα κόλα απαραίτητο συνοδευτικό για τα πατατάκιά και η γιαγιά να το περιμένει με καραμέλες και σοκολάτες.
Στην εφηβεία μπαίνουμε στον κόσμο των ενηλίκων και κάνουμε πολλά πράγματα για πρώτη φορά. Καπνίζουμε το πρώτο μας τσιγάρο, πίνουμε το πρώτο μας ποτό κάνουμε το πρώτο μας ξενύχτι πίνουμέ τον πρώτο μας καφέ. Με αυτές τις συνήθειες ζούμε όμορφες στιγμές, είναι αναπόσπαστο κομμάτι των αναμνήσεων μας και όπως το λέει και το τραγούδι « ότι έχει μείνει απ τα παλιά είν΄ οι κακές συνήθειες». Μέχρι τα 30 έχουμε την αίσθηση ότι θα αντέχουμε για πάντα νύχτες με μπουκάλια και πακέτα άδεια.
Ανήκω στην πλειοψηφία όσον αφορά και τις συνήθειες που έχω σήμερα αλλά και τον τρόπο με τον οποίο τις απέκτησα , και αυτό γιατί μπορεί να μπήκα στην εφηβεία υπέρβαρη και να βρισκόμουν σε χειρότερη θέση σε σχέση με άλλα κορίτσια, αλλά σημασία δεν έχουν τόσο οι αριθμοί, αφού σε αυτή τη φάση της ζωής ακόμα και 5 κιλά παραπάνω μοιάζουν να είναι αυτά που στέκονται ανάμεσα σε μια έφηβη και την ευτυχία. Όλες οι πιθανές λύσεις στο πρόβλημα είναι αποδεκτές, από τις αποτοξινώσεις, τις χημικές δίαιτες και τα χάπια, μέχρι το κάπνισμα που κόβει την όρεξή. Για τα αγόρια άλλοι παράγοντες έχουν μεγαλύτερη σημασία, αλλά ακόμα και αν δεν ήταν η πρώτη τους σκέψη ότι θα αδυνατίσουν και θα αρέσουν περισσότερο όταν άναψαν το πρώτο τους τσιγάρο, σίγουρα δεν ήταν η τελευταία.
Δεν έχουμε όμως όλοι τις ίδιες συνήθειες και για τον καθένα μας διαφορετικές συνήθειες θα εξελιχθούν σε εξαρτήσεις. Το τσιγάρο που κυριαρχεί στο μυαλό και στο σώμα των περισσότερων από εκείνους οι οποίοι θα το βάλουν στη ζωή τους, για κάποιους είναι ένα τσιγάρο μαζί με τον καφέ το πρωί της Τετάρτης και άλλο ένα με το ποτό του Σαββάτου. Σίγουρα αυτοί οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να κόψουν το κάπνισμα. Η κόκα κόλα που για πολλούς είναι μια ακόμη επιλογή σε μια καφετέρια, για άλλους είναι απαραίτητη σε καθημερινή βάση και σε μεγάλες ποσότητες. Ο καθένας μας ξέρει σε ποιες ουσίες πάνω δεν έχει κανένα έλεγχο και πρέπει να τις κόψει μαχαίρι και ποιες μπορεί να απολαμβάνει με μέτρο χωρίς καμία δυσκολία. Θα αναφερθώ στις ουσίες στις οποίες εξαρτήθηκά εγώ, αλλά η εμπειρία της εξάρτησης είναι ίδια για όλους, αυτή η αίσθηση ότι έχουμε μπει σε ένα φαύλο κύκλο, γι’ αυτό και μπορεί να καταπολεμηθεί με τον ίδιο τρόπο.
Ετών 30 λοιπόν και έρχεται εκείνη η μέρα που βαράει το πρώτο καμπανάκι, ή μέρα που μετά το ξενύχτι, τα ποτά και τα τσιγάρα, ξυπνάμε κι έχουμε να πάμε για δουλεία αλλά δεν μπορούμε να πάμε ούτε μέχρι το μπάνιό και βγαίνει βραχνή η φωνή από τον ερεθισμένο από τα πολλά τσιγάρα λαιμό. Η μέρα που συνειδητοποιούμε ότι το σώμα μας δεν επωφελήθηκε μια στάλα από τις δίαιτες των περιοδικών αλλά και των διαιτολόγων ακόμα, και τις περιστασιακές μας επισκέψεις στο γυμναστήριο της γειτονιάς. Συνεχίζει να είναι πλαδαρό και βαρύ παρά τον κόπο και το χρήμα που σπαταλήσαμε και εμείς κουραζόμαστε όλο και πιο εύκολα.
Ο οργανισμός μας μας στέλνει ένα σήμα ότι ήρθε ή ώρα να βρούμε το μέτρο στη ζωή μας , όχι για να μην τρέχουμε στους γιατρούς αργότερα, στα 30 δεν μας τρομάζει ιδιαίτερα αυτό το ενδεχόμενο άλλωστε, αλλά για να συνεχίσουμε να νιώθουμε τόσο καλά μέσα στο σώμα μας όσο και στα25 για μερικά χρόνια ακόμα . Στα 30 ξέρουμε πια ότι άλλα πράγματα χαρίζονται και άλλα κερδίζονται και η ευεξία μετά τα 30 δεν χαρίζεται.
Και αρχίζει η μάχη. Πως γίνεται τη μια μέρα να τρώμε, να πίνουμε, να καπνίζουμε ανεξέλεγκτα και να μένουμε κολλημένοι σε κάποια οθόνή και την άλλή να πέσουμε με τα μούτρα στην πείνα στα νεύρα και στην κούραση. Δεν γίνεται.- Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε κάθε αρχή του χρόνου και κάθε καλοκαίρι δεν γίνεται. Ο οργανισμός το αντιλαμβάνεται σαν απειλή και το μυαλό θα μας ξεγελάσει με χίλιους τρόπους προκειμένου να μας επαναφέρει στην πρότερη κατάσταση.
Πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι έχουν βρεθεί στη θέση μου. Έκοβα το τσιγάρο, έπαιρνα κιλά. Το ξαναξεκινούσα ξεκινούσα και δίαιτα έχανα τα κιλά, αλλά κάθε φορά γινόταν όλο και ποιο δύσκολο να καπνίζω πολύ τρώγοντας λίγο γιατί στο σώμα αρέσει να ζει χωρίς διοξείδιο του άνθρακα και χιλιάδες επιβλαβείς χημικές ουσίες, κι αυτό το τονίζω, ανάμεσα στα δύο κακά προτιμά τα παραπανίσια κιλά. Ένας χρόνος διακοπής και άλλοι 9 μήνες της εγκυμοσύνης μου μετά, ήταν αρκετός για να μην μπορώ να ευχαριστηθώ τσιγάρο πια. Κι όμως συνέχιζα.
Υποστηρίζω εδώ ότι ενώ δεν μας βασανίζει όλους η κατάχρησή στις ίδιες ουσίες, για όλους οι εξαρτήσεις είναι σφιχτά δεμένες μεταξύ τους και για να εδραιωθούν πέρασε πολύς χρόνος. Αυτό που έχουμε ουσιαστικά να κάνουμέ είναι να σπάσουμε την αλυσίδα ξεκινώντας ξεκούραστά και ανώδυνα, έτσι σαν «ζέσταμα», από τους ποιο αδύναμους κρίκους και φτάνοντάς στο τέλος στις ποιο δυνατές μας εξαρτήσεις. Όσο προχωράμε θα πατάμε στην μια εξάρτηση για να ξεφύγουμε από την άλλή, και ναι, θα τρώμε όσο θέλουμε τις πρώτες μέρες που θα περάσουμε χωρίς τσιγάρο και ναι, θα φάμε όσο θέλουμε μετά τη γυμναστική μέχρι η γυμναστική να γίνει συνήθεια, χωρίς τύψεις. Υπάρχει όμως και η σωστή χρονική στιγμή για να πούμε, φτάνει, ως εδώ, και να βάλουμε τα δυνατά μας για να ξεφύγουμε.
Υπάρχει τρόπος να σταματήσει ο φαύλος κύκλος χωρίς άλλα περιττά έξοδα και ταλαιπωρία, τον βρήκα επιτέλους και για μένα δουλεύει, ελπίζω να δουλέψει και για σας όποιες κι αν είναι οι εξαρτήσεις σας. Μόνο που είναι αντισυμβατικός. Μην σας τρομάζει αυτό, τουλάχιστον δεν ξεκινάει από Δευτέρα!
Υπάρχει ένας διάδρομος σε κάθε σουπερμάρκετ αποκλειστικά για σοκολάτες, μπισκότα, κρουασάν, πατατάκια, γαριδάκια κλπ που μεγαλώνει ανάλογα με το μέγεθος του υποκαταστήματος και μπορεί να γίνει πραγματικά θεόρατος, να χάνεται το μάτι, και άλλος ένας με αναψυκτικά. Μας έχουν υποβάλει λοιπόν στην ιδέα πως είναι όχι μόνο αποδεκτό αλλά και δείγμα ευμάρειας το να γεμίζουμέ τα ντουλάπια του σπιτιού μας με αυτά τα προϊόντα. Και έρχεται η μέρα που αποφασίζουμε ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να πληρώνουμε το τίμημα για ένα παραγεμισμένο στομάχι, που είναι η μειωμένη κινητικότητα, η κακή εμφάνιση, η κακή διάθεση, και πρέπει να ξεκινήσουμέ δίαιτα από Δευτέρα.
Η πηγή του κακού βρίσκεται στην παιδική ηλικία και εδώ παραθέτω κομμάτια αποσπασματικής πληροφόρησης από επαγγελματίες, με τη οποία βέβαια μας βομβαρδίζουν καθημερινά, προσπαθώντας να βρω σαν παιδί που ταλαιπωρήθηκε στο παρελθόν και σαν μητέρα στο παρόν τα σημαντικά και τις αλήθειες μέσα σε όσα λέγονται, γι αυτό ζητάω να μου συγχωρεθούν οι τυχόν ανακρίβειες . Οι λιπαποθήκες του σώματος λοιπόν, σύμφωνα με τους ειδικούς ,σχηματίζονται στην ηλικία μεταξύ 3ων και 5 χρονών και θα εξαρτηθεί από το πόσο λίπος θα συσσωρεύσουν το αν θα έχουν την τάση να παχαίνουν οι μελλοντικοί ενήλικες και όταν συμβαίνει αν θα χάνουν εύκολα ή δύσκολα βάρος.
Δυστυχώς ενώ σε αυτό το χρονικό σημείο που μας μιμούνται, έχουμε ακόμα την δυνατότητα να ελέγξουμε την διατροφή των παιδιών μας και να διαμορφώσουμε τις μελλοντικές τους συνήθειες, λίγο πριν αρχίσουν να δίνουν μεγαλύτερη σημασία στο τι τρώνε τα άλλα παιδιά από το τι τρώνε οι γονείς τους, είτε έχουμε υποκύψει, με μικρά επώδυνα διαλείμματα, στο πακέτο γλυκά, τηγανιτά, πίτσες, σουβλάκια, αναψυκτικά, ζυμαρικά, λευκό ψωμί και τα παιδιά μας ζηλεύουν, θέλουν, τους δίνουμε σε ποσότητες που όλο και μεγαλώνουν - περίπτωσή βέβαια στην οποία πρώτα θα βρούμε γιατρειά εμείς και μετά τα παιδιά μας, καθώς δεν μπορεί να εννοήσει ένα παιδί γιατί δεν μπορεί να φάει ότι τρώει η μαμά του- είτε θεωρούμε πως είναι ευτυχία και επιβράβευση να παίρνει καθημερινά γεύση από ιδιαίτερα λιπαρά, γλυκά και αλμυρά προϊόντα. Για να μην μιλήσουμε για τα αναψυκτικά, η κόκα κόλα απαραίτητο συνοδευτικό για τα πατατάκιά και η γιαγιά να το περιμένει με καραμέλες και σοκολάτες.
Στην εφηβεία μπαίνουμε στον κόσμο των ενηλίκων και κάνουμε πολλά πράγματα για πρώτη φορά. Καπνίζουμε το πρώτο μας τσιγάρο, πίνουμε το πρώτο μας ποτό κάνουμε το πρώτο μας ξενύχτι πίνουμέ τον πρώτο μας καφέ. Με αυτές τις συνήθειες ζούμε όμορφες στιγμές, είναι αναπόσπαστο κομμάτι των αναμνήσεων μας και όπως το λέει και το τραγούδι « ότι έχει μείνει απ τα παλιά είν΄ οι κακές συνήθειες». Μέχρι τα 30 έχουμε την αίσθηση ότι θα αντέχουμε για πάντα νύχτες με μπουκάλια και πακέτα άδεια.
Ανήκω στην πλειοψηφία όσον αφορά και τις συνήθειες που έχω σήμερα αλλά και τον τρόπο με τον οποίο τις απέκτησα , και αυτό γιατί μπορεί να μπήκα στην εφηβεία υπέρβαρη και να βρισκόμουν σε χειρότερη θέση σε σχέση με άλλα κορίτσια, αλλά σημασία δεν έχουν τόσο οι αριθμοί, αφού σε αυτή τη φάση της ζωής ακόμα και 5 κιλά παραπάνω μοιάζουν να είναι αυτά που στέκονται ανάμεσα σε μια έφηβη και την ευτυχία. Όλες οι πιθανές λύσεις στο πρόβλημα είναι αποδεκτές, από τις αποτοξινώσεις, τις χημικές δίαιτες και τα χάπια, μέχρι το κάπνισμα που κόβει την όρεξή. Για τα αγόρια άλλοι παράγοντες έχουν μεγαλύτερη σημασία, αλλά ακόμα και αν δεν ήταν η πρώτη τους σκέψη ότι θα αδυνατίσουν και θα αρέσουν περισσότερο όταν άναψαν το πρώτο τους τσιγάρο, σίγουρα δεν ήταν η τελευταία.
Δεν έχουμε όμως όλοι τις ίδιες συνήθειες και για τον καθένα μας διαφορετικές συνήθειες θα εξελιχθούν σε εξαρτήσεις. Το τσιγάρο που κυριαρχεί στο μυαλό και στο σώμα των περισσότερων από εκείνους οι οποίοι θα το βάλουν στη ζωή τους, για κάποιους είναι ένα τσιγάρο μαζί με τον καφέ το πρωί της Τετάρτης και άλλο ένα με το ποτό του Σαββάτου. Σίγουρα αυτοί οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να κόψουν το κάπνισμα. Η κόκα κόλα που για πολλούς είναι μια ακόμη επιλογή σε μια καφετέρια, για άλλους είναι απαραίτητη σε καθημερινή βάση και σε μεγάλες ποσότητες. Ο καθένας μας ξέρει σε ποιες ουσίες πάνω δεν έχει κανένα έλεγχο και πρέπει να τις κόψει μαχαίρι και ποιες μπορεί να απολαμβάνει με μέτρο χωρίς καμία δυσκολία. Θα αναφερθώ στις ουσίες στις οποίες εξαρτήθηκά εγώ, αλλά η εμπειρία της εξάρτησης είναι ίδια για όλους, αυτή η αίσθηση ότι έχουμε μπει σε ένα φαύλο κύκλο, γι’ αυτό και μπορεί να καταπολεμηθεί με τον ίδιο τρόπο.
Ετών 30 λοιπόν και έρχεται εκείνη η μέρα που βαράει το πρώτο καμπανάκι, ή μέρα που μετά το ξενύχτι, τα ποτά και τα τσιγάρα, ξυπνάμε κι έχουμε να πάμε για δουλεία αλλά δεν μπορούμε να πάμε ούτε μέχρι το μπάνιό και βγαίνει βραχνή η φωνή από τον ερεθισμένο από τα πολλά τσιγάρα λαιμό. Η μέρα που συνειδητοποιούμε ότι το σώμα μας δεν επωφελήθηκε μια στάλα από τις δίαιτες των περιοδικών αλλά και των διαιτολόγων ακόμα, και τις περιστασιακές μας επισκέψεις στο γυμναστήριο της γειτονιάς. Συνεχίζει να είναι πλαδαρό και βαρύ παρά τον κόπο και το χρήμα που σπαταλήσαμε και εμείς κουραζόμαστε όλο και πιο εύκολα.
Ο οργανισμός μας μας στέλνει ένα σήμα ότι ήρθε ή ώρα να βρούμε το μέτρο στη ζωή μας , όχι για να μην τρέχουμε στους γιατρούς αργότερα, στα 30 δεν μας τρομάζει ιδιαίτερα αυτό το ενδεχόμενο άλλωστε, αλλά για να συνεχίσουμε να νιώθουμε τόσο καλά μέσα στο σώμα μας όσο και στα25 για μερικά χρόνια ακόμα . Στα 30 ξέρουμε πια ότι άλλα πράγματα χαρίζονται και άλλα κερδίζονται και η ευεξία μετά τα 30 δεν χαρίζεται.
Και αρχίζει η μάχη. Πως γίνεται τη μια μέρα να τρώμε, να πίνουμε, να καπνίζουμε ανεξέλεγκτα και να μένουμε κολλημένοι σε κάποια οθόνή και την άλλή να πέσουμε με τα μούτρα στην πείνα στα νεύρα και στην κούραση. Δεν γίνεται.- Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε κάθε αρχή του χρόνου και κάθε καλοκαίρι δεν γίνεται. Ο οργανισμός το αντιλαμβάνεται σαν απειλή και το μυαλό θα μας ξεγελάσει με χίλιους τρόπους προκειμένου να μας επαναφέρει στην πρότερη κατάσταση.
Πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι έχουν βρεθεί στη θέση μου. Έκοβα το τσιγάρο, έπαιρνα κιλά. Το ξαναξεκινούσα ξεκινούσα και δίαιτα έχανα τα κιλά, αλλά κάθε φορά γινόταν όλο και ποιο δύσκολο να καπνίζω πολύ τρώγοντας λίγο γιατί στο σώμα αρέσει να ζει χωρίς διοξείδιο του άνθρακα και χιλιάδες επιβλαβείς χημικές ουσίες, κι αυτό το τονίζω, ανάμεσα στα δύο κακά προτιμά τα παραπανίσια κιλά. Ένας χρόνος διακοπής και άλλοι 9 μήνες της εγκυμοσύνης μου μετά, ήταν αρκετός για να μην μπορώ να ευχαριστηθώ τσιγάρο πια. Κι όμως συνέχιζα.
Υποστηρίζω εδώ ότι ενώ δεν μας βασανίζει όλους η κατάχρησή στις ίδιες ουσίες, για όλους οι εξαρτήσεις είναι σφιχτά δεμένες μεταξύ τους και για να εδραιωθούν πέρασε πολύς χρόνος. Αυτό που έχουμε ουσιαστικά να κάνουμέ είναι να σπάσουμε την αλυσίδα ξεκινώντας ξεκούραστά και ανώδυνα, έτσι σαν «ζέσταμα», από τους ποιο αδύναμους κρίκους και φτάνοντάς στο τέλος στις ποιο δυνατές μας εξαρτήσεις. Όσο προχωράμε θα πατάμε στην μια εξάρτηση για να ξεφύγουμε από την άλλή, και ναι, θα τρώμε όσο θέλουμε τις πρώτες μέρες που θα περάσουμε χωρίς τσιγάρο και ναι, θα φάμε όσο θέλουμε μετά τη γυμναστική μέχρι η γυμναστική να γίνει συνήθεια, χωρίς τύψεις. Υπάρχει όμως και η σωστή χρονική στιγμή για να πούμε, φτάνει, ως εδώ, και να βάλουμε τα δυνατά μας για να ξεφύγουμε.
Υπάρχει τρόπος να σταματήσει ο φαύλος κύκλος χωρίς άλλα περιττά έξοδα και ταλαιπωρία, τον βρήκα επιτέλους και για μένα δουλεύει, ελπίζω να δουλέψει και για σας όποιες κι αν είναι οι εξαρτήσεις σας. Μόνο που είναι αντισυμβατικός. Μην σας τρομάζει αυτό, τουλάχιστον δεν ξεκινάει από Δευτέρα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου