Μια καλή διαιτολόγος

 Έχω τη συνήθεια να μετράω τη ζωή μου με τα καλοκαίρια. Καλοκαίρι γεννήθηκα εγώ καλοκαίρι και η κόρη μου. Το καλοκαίρι του 2008 λοιπόν, είχα βρει επιτέλους τον άνθρωπο  μου και ήμασταν  ένα χρόνο μαζί. Είχα ισορροπήσει συναισθηματικά και ζούσα για πρώτη φορά σε ένα σπίτι από το οποίο απουσίαζαν τα γλυκά, μια από τις δύο  μεγάλες εξαρτήσεις μου, και στο οποίο μαγείρευα εγώ. Η στιγμή που μου ξεκαθάρισε πως θέλει να αδυνατίσω ήταν η στιγμή που είπα κι εγώ –πρώτη φορά χωρίς να κοροϊδεύω τον εαυτό μου- φτάνει, ως εδώ. Σ’ αυτή τη φάση της ζωής μου που ήμουν κι εγώ έτοιμη, ήμουν τυχερή που βρήκα μια πραγματικά καλή διαιτολόγo.

 Καλή διαιτολόγος είναι εκείνη που:

• Χωρίς να είναι υπερβολική μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε ποιες παρασπονδίες είναι σημαντικές και ποιες δεν είναι. Τρώω γλυκό την  Κυριακή αντί του ενδιάμεσου και του απογευματινού της είπα, καλά κάνεις μου είπε. Όταν όμως της ζήτησα επειδή δουλεύω πρωί να τρώω δύο μερίδες υδατάνθρακα το πρωί και να μην τρώω ενδιάμεσο η απάντηση ήταν όχι .Και κατάλαβα πως ότι κι αν κάνεις από λίγο (με λίγο περισσότερες θερμίδες) και για μια φορά την εβδομάδα για να ξεδώσεις , για τον οργανισμό είναι σαν να μην έγινε. Σημασία έχουν οι καθημερινές συνήθειες.
• Ενώ στο φάκελο που μου έδωσε είχε διαφήμιση για βιταμίνες ποτέ δεν προσπάθησε να μου τις «πασάρει» ρωτώντας με π.χ. αν νιώθω εξαντλημένη. Αυτό με έκανε να νιώθω πως προσπαθεί να κάνει τη δουλειά της και όχι τη δουλειά κάποιων άλλων.

• Δεν υπάρχει διαιτολόγος ειδικευμένη στο να εξαφανίζει το τοπικό πάχος. Δεν υπάρχουν χάπια, ροφήματα και ότι άλλο για να βοηθήσουν τον άνθρωπο να χάσει το βάρος και να διατηρηθεί στα κιλά του μακροπρόθεσμα. Το σώμα έχει ένα φυσικό τρόπο να χάνει βάρος και να δυναμώνει και δεν είναι μυστικός τον ξέρουμε όλοι.  Αν υπήρχε κι άλλος τρόπος όλοι οι πλούσιοι θα ήταν αδύνατοι και γυμνασμένοι.

•  Όταν έχουμε προβλήματα στον μεταβολισμό μας  προτείνει τρία πράγματα: 1) περπάτημα σε ανθρώπους παχύσαρκούς και γυμναστική σε υπέρβαρους. 2) Πολύ νερό, ναι είναι τόσο κοινότοπο και τόσο σωστό συνάμα, αντί να γεμίζουμε μπουκάλια να τους ρίχνουμε πανάκριβες θαυματουργές σταγόνες μέσα και να τα πίνουμε, ας τα πιούμε απλά. Είναι ο πιο σωστός τρόπος ενίσχυσης του μεταβολισμού. Ακόμα κι αν υπάρχουν χημικές ή φυτικές ουσίες που κάνουν τη δουλεία του, εμείς καλά θα είναι  να τον αφήσουμε  να λειτουργήσει φυσιολογικά και όλο και πιο αποτελεσματικά καθώς μειώνουμε το ποσοστό λίπους και αυξάνουμε το ποσοστό μυϊκής μάζας, απλά γιατί χάπια δεν μπορούμε να πίνουμε για πάντα άλλα αδύνατοι θέλουμε να μείνουμε για πάντα. 3) Όταν η ζυγαριά κολλάει εμείς δεν πρέπει να είμαστε κολλημένοι πάνω της, γι’ αυτό όσο είστε σε πρόγραμμα να ζυγίζεστε μόνο στη διαιτολόγο.  

• Το πρόγραμμα που δίνει είναι εύκολο στην εφαρμογή του. Δηλαδή μας δίνει απλούς τρόπους να υπολογίζουμε την ποσότητα, δεν περιλαμβάνει τρόπους μαγειρέματος να μας δεσμεύει  αν δίνει ποσότητα ώμού λαχανικού δεν μας υποχρεώνει να το ζυγίζουμε, γενικά  και μέσα στη δίαιτα μας κάνει   να νιώθουμε φυσιολογικοί άνθρωποι, να ξέρουμε πως μπορούμε να φάμε μια μερίδα κρέας σε μια ταβέρνα κι ας  μην μπορούμε να τη ζυγίσουμε.

• Δεν αποκλείει τους υδατάνθρακες ή οποιαδήποτε άλλη κατηγορία από την διατροφή μας εξ ολοκλήρου, ή τις λιπαρές τροφές. Αυτές οι ενέργειες είναι καταστροφικές για τον μεταβολισμό γιατί ο οργανισμός χρειάζεται όλες τις κατηγορίες τροφών και καταδικασμένες να αποτύχουν γιατί  ο κόσμος θα συνεχίσει να τρώει αυτά που μας αρέσουν κι εμείς δεν θα αργήσουμε να νιώσουμε ζήλια και βαθιά στέρηση.  Μετά από μια έξοδο ή μια γιορτή στην οποία αρνηθήκαμε να φάμε 2 κομμάτια  πίτσα, όταν βρεθούμε μόνοι, θα φάμε μια οικογενειακή .  Η διαιτολόγος μου μετά από ένα μήνα μου έβαζε στο πρόγραμμα μουσακά, παστίτσιο, σουβλάκι ή πίτσα σχεδόν μια φορά την βδομάδα. Αν δεν αντέχουμε να στερηθούμε αυτά για πάντα, να μας ζητάνε να στερηθούμε το ψωμί είναι επιεικώς απαράδεκτο.

Όταν πήγα  ήμουν 20 κιλά πάνω από το κανονικό μου και όταν  της είπα «θέλω να τα χάσω αύριο» μου είπε πως θα με βάλει σε πρόγραμμα με τις λιγότερες θερμίδες στα πλαίσια του φυσιολογικού. Θα δεις μου είπε, δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω. Τα πρώτα 15 τα έχασα σε 7 μήνες τα επόμενα ποιο σιγά και έφτασα το φυσιολογικό ποσοστό λίπους και στα κιλά μου σε 11 μήνες. Ξέρω πως ακούγεται μεγάλο χρονικό διάστημα κι εγώ τώρα που το ξανακοιτάω δεν το πιστεύω, αλλά δεν το θυμάμαι έτσι. Από ένα σημείο κι ύστερα απολάμβανα κάθε στιγμή. Μετά τους 3 πρώτους μήνες γίνεται τρόπος ζωής, σταματάει η μάχη. Σ’ όποιόν δεν έχει ξεκινήσει ακόμα ακούγεται μεγάλο χρονικό διάστημα κι αν έχει να χάσει περισσότερα κιλά τον πιάνει απελπισία, αλλά το σώμα θέλει υπομονή.